Afgelopen zondag kocht ik zomaar ineens twee paar schoenen voor mezelf. En ja, voor mij is dat best een heuglijk, blogpost-waardig feit. Want shoppen, dat doe ik niet zo vaak. Maar die nieuwe schoenen waren wel écht nodig, want de zolen van mijn twee paar laarsjes-voor-iedere-dag waren zo lek als een mandje. En zo gaat dat eigenlijk altijd met mij: ik koop pas nieuwe schoenen/jassen/broeken als de oude, vertrouwde beestjes tot op het bot versleten zijn. Aan de ene kant is dat fijn, want het scheelt een hoop geld en shopfrustratie - want ik hou gewoon niet zo heel erg van shoppen. Aan de andere kant is het echt een beetje sneu. Want ik loop dus soms weken (stiekem soms zelfs maanden) rond met kapotte zolen - en dus natte voeten, een gescheurde voering van m'n jas - en dus kouhoud!, en een broek die elk moment kan scheuren - bij de billen, dus not very charming.
"Goed voor jezelf zorgen!" is één van de meest gehoorde adviezen aan mijn adres van de afgelopen tijd. Ik ben daar best goed mee bezig, want ik sport, mediteer en beautify wat af. Maar qua shopgedrag is er nog wel een wereld te winnen.
Ik zou het heerlijk vinden om meerdere paren schoenen voor dagelijks gebruik te hebben. Zodat ik kan afwisselen en er veel minder snel gaten in de zolen ontstaan. En als de zolen dan toch beginnen te slijten, zou ik eigenlijk direct nieuwe schoenen willen aanschaffen. En de oude bewaren, voor stranddagjes, festivals of stapavondjes. De oude schoenen die nu in mijn kast staan hebben allemaal kapotte zolen en zijn dus totaal niet handig om eerder genoemde activiteiten in uit te voeren. En dus is het grootste deel van mijn schoenen stash compleet nutteloos. Bovendien voelt het niet echt glamourous om met gaten in je schoenen rond te lopen, en geeft het absoluut geen blijk van goed voor jezelf zorgen.
Hetzelfde geldt voor jassen. Mijn favoriete jas is nu volgens mij al 4 jaar oud - als het niet meer is. Ik vind hem nog steeds echt heel mooi, daar gaat het niet om. Maar de voering ligt aan flarden, de zakken zijn aan de binnenkant stuk en echt warm is 'ie ook niet meer. Als ik meerdere mooie jassen had gehad, was 'ie misschien nog wel langer meegegaan. Met pijn in m'n hart neem ik straks, als deze horrorwinter from hell eindelijk is afgelopen, afscheid van mijn favoriete jas allertijden. Maar het kan gewoon écht niet meer en elke keer dat ik hem aantrek denk ik: "Wat een arme sloeber ben je toch ook".
Om over broeken nog maar niet te spreken. Ik heb één favoriete spijkerbroek van Zara. Gedragen tot aan het gaatje. Bijna dan, want de naad bij de billen staat op springen. Ik durf hem alleen nog maar aan te doen met lange vestjes of shirtjes eroverheen, die de billen bedekken. En iedere keer dat ik die broek draag voel ik me onverzorgd en totaal niet fashionable. Waarom ik dan nog steeds geen nieuwe heb gekocht? Ik weet het niet. Ik heb het geld, maar vooral de tijd en energie er niet voor over. Hoezo goed voor mezelf zorgen?
Conclusie na deze overpeinzingen van afgelopen week: goed voor jezelf zorgen betekent investeren in jezelf. Qua geld, maar ook qua tijd en energie. Toen ik thuis kwam met mijn nieuwe schoenen voelde ik me super blij. Als ik mijn schoenen nu draag voel ik me vrouwelijk, en zelfs best een beetje hip. Dat gevoel overtreft toch alle centjes en tijd en energie die ik in het kopen van de schoenen heb gestoken? In dit geval is deze aanschaf eigenlijk een slecht voorbeeld, want het kostte me nog geen half uur. Ik bedoel maar, nóg een reden om mezelf een uitbundige shopping spree te gunnen, want zoveel energie hóéft het dus niet eens te kosten.
Ik ben benieuwd of dit herkenbaar is voor iemand, want ik heb het gevoel dat ik hier nogal uniek in ben. Hoe omschrijf jij jouw shopgedrag, en wat zegt dat over jou?
